Loading



ავტორების სია » მერაბ ელიოზიშვილი



საუკუნე

დაიბადა 1934 წელს, ცხინვალში. 1952 წელს დაამთავრა ქ. ცხინვალის საშუალო სკოლა და სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე. ცხინვალში მიღებული არასრული მუსიკალური განათლება უნივერსიტეტის სიმფონიურ ორკესტრში გამოიყენა, უკრავდა ვიოლინოზე.
 

1958 წლის ჟურნალ ''ცისკრის'' მე-12 ნომერში გამოქვეყნდა პირველი სამი მოთხრობა და მას შემდაგ ამ ჟურნალისათვის არ უღალატია. დაწერილი აქვს ორი პატარა წიგნი, მათგან ერთი რუსულ ენაზეც გამოიცა. ორი სრულმეტრაჟიანი მხატვრული ფილმის სცენარის ავტორიცაა. ერთი მათგანია ''თეთრი ქარავანი'', ხოლო მეორე - ''დიდი მწვანე ველი''. მისი პირველი მოთხრობა ''ბებერი მეზურნეები'' პიესადაც გადააკეთა, რომელმაც ყველაზე დიდი აღიარება მოუტანა.

XX საუკუნის 60-იანი წლების თაობაში თავისი თვითმყოფადი ხელწერითა და სათქმელით მკაფიოდ გამოირჩევა მერაბ ელიოზიშვილი. მისი ქმნილებები ფართო პოპულარობით სარგებლობს ჩვენს საზოგადოებაში. ბევრ მათგანზე საგანგებო მნიშვნელობის ფილმი თუ სპექტაკლი დაიდგა. მისი თხზულებებია: ''მოლოდინი'' - 1961 წ., ''დიდედები და შვილიშვილები'' - 1964 წ., ''სინოს წითელი ხარები''- 1968 წ., ''ძმანო კახელნო'' - 1974 წ., ''კურდღლის სიმღერა'' - 1987 წ. და სხვა; პისები: ''სარკე'', ''დათვები'', ''ბერიკონი'', ''არაფერი''; კინოსცენარები: ''გზები და გზაჯვარედინები'', ''დიდედები და შვილიშვილები'', ''ძროხის ქურდი'', ''დიდი მწვანე ველი'', ''დურდო გიორგობისთვის'' და სხვა.

 

ბმულები :



5-ნოემბერი ( 1915 წ. )
სარატოვიდან ჭოლას ნეშტის გადმოსვენება თბილისში მთავრობის საწინააღმდეგო დემონსტრაციად ქცეულა. ამაზე მიუთითებს “ცნობა სარატოვის გუბერნიის ჟანდარმერიის სამმართველოს საქმეთაგან”.

 

“მეორე სახელმწიფო სათათბიროს სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის წევრი - ჭოლა ლომთათიძე გარდაიცვალა 1915 წელს, 5 ნოემბერს, ღამე. გადმოსვენების ორგანიზატორები ცდილობდნენ ცერემონიალში ჩაებათ სტუდენტები და მუშები, რათა დაკრძალვას უფრო სადღესასწაულო სახე მიეღო. 8 ნოემბერს მოსკოვიდან ჩამოსულა სახელმწიფო პარლამენტის წევრი ჩხენკელი. 9 ნოემბერს საავადმყოფოდან გამოსვენებისას იქ შეკრებილა ოთხასი სტუდენტი და ორასი მუშა”. თავშეყრილი ხალხისათვის ჟანდარმერიას სიმღერისა და სიტყვით გამოსვლის უფლება არ მიუცია.

 

როგორც ჩანს, მეფის ჟანდარმერია სრულიად მობილიზებული იყო, რომ ჭოლას გადმოსვენება დიდ მიტინგად არ ქცეულიყო.

 

თბილისში გადმოსვენებულ ნეშტს კი უამრავი ქართველი ელოდა. იოსებ მეგრელიძის გადმოცემით: “არც ერთი სოციალისტის გასვენებაზე იმდენი გაბედული სიტყვა არ თქმულა, რამდენიც ჭოლას კუბოსთან ითქვაო”. ხოლო პროფესორი მოსე გოგიბერიძე აღნიშნავს, “მთელი საქართველოს თანხლებით აიტანეს ჭოლას ცხედარი კუკიის სასაფლაოზე”. იოსებ იმედაშვილის ცნობით, დაკრძალვაზე ყოფილა ასამდე გვირგვინი, რომელთაგან 47 რუსეთიდან მოვიდაო”.

 

ჭოლა ლომთათიძის გადასვენება კუკიის სასაფლაოდან დიდუბის პანთეონში მოხდა 1957 წელს, იოსებ მეგრელიძის ინიციატივითა და თაოსნობით.

">გარდაიცვალა ჭოლა ლომთათიძე
6-ნოემბერი ( 1880 წ. )
დაიბადა რობერტ მუზილი

სრული კალენდარი

საავტორო უფლებები დაცულია , საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო , 2010
Developed by ITNovations