Loading



ავტორების სია » ნიკოლო მიწიშვილი


დაიბადა : 08.11.1896 წ
გარდაიცვალა : 13.07.1937 წ

1896 წლის 8 ნოემბერს ქუთაისის მაზრის სოფელ ჯვარისაში დაიბადა ნიკოლო მიწიშვილი. 1903 წელს, შვიდი წლისა, შეიყვანეს ქუთაისის სამოქალაქო სასწავლებელში, რომლის დამატებითი კლასის გავლის შემდეგ  სწავლა გააგრძელა ქუთაისის რეალურ სასწავლებელში. დაამთავრა ორწლიანი სამასწავლებლო კურსები.  პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ვანის რაიონის სოფლებში- ტობანიერსა და საჩინოში. თექვსმეტი წლის ჭაბუკმა ,1912 წელს, ჟურნალ ,,თეატრსა და ცხოვრებაში" პირველად გამოაქვეყნა ლექსი ,,მთებში". შემდეგ პერიოდულად იბეჭდებოდა მისი მინიატურები და სტატიები.
 

1917 წელს რედაქტორობდა ქუთაისის მუშათა და ჯარისკაცთა გაზეთთან ,,გოლოს სალდატა."    1918 წელს ნიკოლო მიწიშვილი შეუერთდა ცისფერყანწელთა ორდენს და მისი ერთ-ერთი აქტიური წევრი გახდა. სისტემატურად თანამშრომლობდა სიმბოლისტთა ბეჭვდით ორგანოებთან (,,მეოცნებე ნიამორები", ,,პოეზიის დღე", ,,ბახტრიონი", ,,ბარიკადი ", ,,რუბიკონი").    1921 წელს, ნიკოლოს რედაქტორობით, თბილისში დაარსდა გაზეთი ,,ფიგარო". იმავე წელს გამოიცა კრებული ,,პოეტი გრუზიი", რომლის შემდგენელი და რედაქტორი ნ. მიწიშვილი იყო.    1922 წელს, თბილისში გამოიცა პოეტის პირველი წიგნი ,,წმინდანიანი".    იმავე წელს ნიკოლო მიწიშვილი საზღვარგარეთ გაემგზავრა. მან რამდენიმე ხანი დაჰყო სტამბულში, სადაც დაიბეჭდა მისი მეორე წიგნი ,,შავი ვარსკვლავი".    1922-25 წწ. ნიკოლო მიწიშვილი საზღვარგარეთ ცხოვრობდა და აქტიურ ლიტერატურულ საქმიანობაში იყო ჩაბმული.   1924 წელს მან პარიზში ჩამოაყალიბა  ,,ქართველ ხელოვანთა კავშირი", ნიკოლო მიწიშვილი პარიზში თანამშრომლობდა გრ. ვეშაპელის რედაქტორობით გამომავალ გაზეთ ,,ახალ საქართველოსთან."   სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, ნიკოლო მიწიშვილი  აქტიურად მონაწილეობს ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.   1926-28 წწ. რედაქტორობდა ჟურნალ ,,ქართულ მწერლობას", იყო ლიტფონდის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი. ხელმძღვანელობდა სახელგამს. უკანასკნელ წლებში რედაქტორობდა ,,ზარია ვოსტოკას".

1937 წლის 2 ივნისს დააპატიმრეს, 13 ივლისს დახვრიტეს.

ბმულები :



5-ნოემბერი ( 1915 წ. )
სარატოვიდან ჭოლას ნეშტის გადმოსვენება თბილისში მთავრობის საწინააღმდეგო დემონსტრაციად ქცეულა. ამაზე მიუთითებს “ცნობა სარატოვის გუბერნიის ჟანდარმერიის სამმართველოს საქმეთაგან”.

 

“მეორე სახელმწიფო სათათბიროს სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის წევრი - ჭოლა ლომთათიძე გარდაიცვალა 1915 წელს, 5 ნოემბერს, ღამე. გადმოსვენების ორგანიზატორები ცდილობდნენ ცერემონიალში ჩაებათ სტუდენტები და მუშები, რათა დაკრძალვას უფრო სადღესასწაულო სახე მიეღო. 8 ნოემბერს მოსკოვიდან ჩამოსულა სახელმწიფო პარლამენტის წევრი ჩხენკელი. 9 ნოემბერს საავადმყოფოდან გამოსვენებისას იქ შეკრებილა ოთხასი სტუდენტი და ორასი მუშა”. თავშეყრილი ხალხისათვის ჟანდარმერიას სიმღერისა და სიტყვით გამოსვლის უფლება არ მიუცია.

 

როგორც ჩანს, მეფის ჟანდარმერია სრულიად მობილიზებული იყო, რომ ჭოლას გადმოსვენება დიდ მიტინგად არ ქცეულიყო.

 

თბილისში გადმოსვენებულ ნეშტს კი უამრავი ქართველი ელოდა. იოსებ მეგრელიძის გადმოცემით: “არც ერთი სოციალისტის გასვენებაზე იმდენი გაბედული სიტყვა არ თქმულა, რამდენიც ჭოლას კუბოსთან ითქვაო”. ხოლო პროფესორი მოსე გოგიბერიძე აღნიშნავს, “მთელი საქართველოს თანხლებით აიტანეს ჭოლას ცხედარი კუკიის სასაფლაოზე”. იოსებ იმედაშვილის ცნობით, დაკრძალვაზე ყოფილა ასამდე გვირგვინი, რომელთაგან 47 რუსეთიდან მოვიდაო”.

 

ჭოლა ლომთათიძის გადასვენება კუკიის სასაფლაოდან დიდუბის პანთეონში მოხდა 1957 წელს, იოსებ მეგრელიძის ინიციატივითა და თაოსნობით.

">გარდაიცვალა ჭოლა ლომთათიძე
6-ნოემბერი ( 1880 წ. )
დაიბადა რობერტ მუზილი

სრული კალენდარი

საავტორო უფლებები დაცულია , საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო , 2010
Developed by ITNovations